Wanted dead or alive
Wanted dead or alive
28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

22 Februari 2008 :: 16:49

Een beetje van mezelf en een beetje van...

J. staat in de deuropening. Ze heeft haar jas al aan en haar weekendtas hangt om haar schouders. Vanavond gaat ze naar een toneelstuk van een vriend en ik ga niet mee. Oorspronkelijk zou ik er ook bij zijn en ik had er ook echt zin in, maar toen besloot mijn wielrenvereniging dat ze hun lustrumgala vandaag gaan houden. En daar kan en mag ik niet afwezig zijn. Jammer, maar helaas.
Goed, J. is dus klaar om weg te gaan. Omdat ik nog mijn overhemd gestreken moet hebben, vraag ik waar onze strijkplank en het strijkijzer staan. Ik ben namelijk niet van de gladde bloesjes en gesteven broeken. Dus ik heb vanavond niet alleen mijn eerste gala in vijf jaar, ik moet ook voor het eerst in vijf jaar strijken. J. kent me en pakt de strijkplank. Dat gaat immers sneller dan als ik zelf alles overhoop haal, ook al zegt ze waar de plank staat. Ik leg de plank op tafel, steek de stekker van het strijkijzer in het stopcontact, praat nog even met J., geef haar een kusje ter afscheid en wil gaan strijken.
Ineens hoor ik J. gillen: "Ho! Stop! Zo gaat dat niet! Hoe warm staat 'ie?"
"Uhm, iets met drie bolletjes. Is dat goed?"
"Ooooh, dat is veel te warm! Kijk even hier, in het shirt, daar zie je hoe warm het moet zijn."
Een zucht ontsnapt aan haar keel. Ik wacht even en wil verdergaan.
"Cyriel, Cyriel, heeft je moeder je nooit leren strijken? Je moet eerst je overhemd openknopen en het pand voor pand strijken. Kijk, zo. Vergeet trouwens niet eerst de kraag te doen."
Met open mond zie ik hoe alle vouwen uit het eerste pand verdwijnen. Ik denk dat ik dat ook kan en wil aan de achterkant beginnen.
"Uhm, je mag best iets harder drukken. En strijk altijd met de punt naar voren, dat werkt beter."
J. laat me nog een keer zien hoe het hoort. Ondertussen hoeft alleen nog de linkerzijde van de voorkant gestreken te worden. Alles wat J. mij net verteld heeft, breng ik in de praktijk en ik krijg alles glad. Op een vouw na dan, die J. eruithaalt.
Ik knoop het shirt dicht, hou het bij de schouders voor me en zeg: "Zo, lang niet gek voor een semi-eerstekeer! Maarreh, moest jij eigenlijk niet weg, schat?"
28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

28 Februari 2008 :: 18:08

De week van de aardbeving

19 Februari 2008 :: 07:51

Mijn beste Prosper

U denkt dat Prosper alleen in mijn hoofd bestaat? Dan zult u vandaag nog raar opkijken, zo heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen!
19 Februari 2008 :: 07:51

Mijn beste Prosper

U denkt dat Prosper alleen in mijn hoofd bestaat? Dan zult u vandaag nog raar opkijken, zo heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen!
19 Februari 2008 :: 07:51

Mijn beste Prosper

U denkt dat Prosper alleen in mijn hoofd bestaat? Dan zult u vandaag nog raar opkijken, zo heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen!
19 Februari 2008 :: 07:51

Mijn beste Prosper

U denkt dat Prosper alleen in mijn hoofd bestaat? Dan zult u vandaag nog raar opkijken, zo heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen!
19 Februari 2008 :: 07:51

Mijn beste Prosper

U denkt dat Prosper alleen in mijn hoofd bestaat? Dan zult u vandaag nog raar opkijken, zo heb ik uit zeer betrouwbare bron vernomen!
13 Februari 2008 :: 11:01

Réééve!

Gisteravond, een uurtje of acht. J. en ik hebben net gegeten en afgewassen en we staan met z'n tweetjes in de keuken. We vragen ons af wat we nog moeten doen en realiseren ons dat we voor het eerst in weken eigenlijk niks hebben. Nou ja, niks acuuts dan. We hoeven niet te poetsen, we hebben geen administratie die bijgewerkt moet worden, het nieuwe huis vraagt even geen aandacht, studies kunnen ook best een dag blijven liggen, net als mijn werk.
Dat is lekker! Een avondje vrij! We kijken elkaar aan en denken hetzelfde. Uit die kleren en lekker samen onder de douche! Daar kletsen we bij en verspillen wat water en fris gewassen met welriekende haren kruipen we zo'n half uur later onder de wol. Ik had nog snel een doos Bastogne-koeken uit de kast geplukt en twee glazen en een fles cola meegenomen, zodat we alleen nog een boek hoefden te pakken en heerlijk konden gaan lezen.
U moet weten: Sinterklaas heeft mij afgelopen december verblijd met de paperbackversie van de verstripte De Avonden. Dat Sinterklaas wist dat ik deze graag wilde lezen en bekijken, kwam doordat ik zelf Sinterklaas was. Jahaaa, soms moet je ook even een cadeautje voor jezelf tussen alle andere pakjes stoppen.
Maar goed, ik wilde er dus eindelijk eens in beginnen. Sinds 5 december stond het al op mijn plankje met Nog Te Lezen Boeken en er was al een klein stoflaagje overheen gekomen. Oei oei, maar goed dat het nu leestijd was.
Dus ik schenk ons een glaasje cola in, hap in een Bastogne-koek en blaas het stoflaagje weg. En dan, net op het moment dat ik het boek opensla, wordt er in de studentenkamer onder ons een typisch jaren negentig-plaatje ingestart. Diepe bassen, te snelle bassen: het klinkt alsof wij zelf de stereo op tien hebben gezet.

"Tja," is het enige dat ik op dat moment kan bedenken, "wel toepasselijk, hij aan het raven en ik aan de Reve."
10 Februari 2008 :: 13:53

Huishoudelijke klusjes

Het is weekend en ondanks dat ik ziek ben, betekent dat dat er weer enkele huishoudelijke klusjes op het programma staan. Ondanks dat ik al sinds mensenheugenis verkondig dat ik later best (graag) huisman wil worden, zijn het niet mijn favoriete bezigheden. Geeft niets, het hoort erbij en als je het met z'n tweeën doet, is het nog gezellig ook.
Maar helaas, J. is aan het werk en daarom zal ik het dus in mijn eentje moeten klaren. De wc even een beurt, de stofzuiger de kamer ingestuurd en ook de wasmachine draait de hele dag lekker zijn toeren.
En dan is het tijd voor een klus die ik wél leuk vind. Eigenlijk vind ik het zelfs de leukste klus in huis. De afwas. Koken vind ik echt verschrikkelijk, maar voor een afwasje meer of minder draai ik mijn hand niet om. Ook niet als het zo'n berg is als er vandaag stond. Drie keer heb ik schoon water moeten pakken en uiteindelijk ben ik zo'n halfuur tot drie kwartier bezig geweest met soppen en boenen en drogen.
Waarom ik het zo leuk vind? De keuken is dan mijn koninkrijk. Muziekje op, drankje erbij en lekker met water spelen. En die variatie. Glazen moet je met liefde behandelen, terwijl je op die aangekoekte ovenschaal al je agressie kwijt kunt. Lalalalaaaa, ik word er vrolijk van!

Dus: als u eens voor een persoon te veel gekookt hebt, nodig mij rustig uit. Doe ik daarna die afwas wel!
10 Februari 2008 :: 13:53

Huishoudelijke klusjes

Het is weekend en ondanks dat ik ziek ben, betekent dat dat er weer enkele huishoudelijke klusjes op het programma staan. Ondanks dat ik al sinds mensenheugenis verkondig dat ik later best (graag) huisman wil worden, zijn het niet mijn favoriete bezigheden. Geeft niets, het hoort erbij en als je het met z'n tweeën doet, is het nog gezellig ook.
Maar helaas, J. is aan het werk en daarom zal ik het dus in mijn eentje moeten klaren. De wc even een beurt, de stofzuiger de kamer ingestuurd en ook de wasmachine draait de hele dag lekker zijn toeren.
En dan is het tijd voor een klus die ik wél leuk vind. Eigenlijk vind ik het zelfs de leukste klus in huis. De afwas. Koken vind ik echt verschrikkelijk, maar voor een afwasje meer of minder draai ik mijn hand niet om. Ook niet als het zo'n berg is als er vandaag stond. Drie keer heb ik schoon water moeten pakken en uiteindelijk ben ik zo'n halfuur tot drie kwartier bezig geweest met soppen en boenen en drogen.
Waarom ik het zo leuk vind? De keuken is dan mijn koninkrijk. Muziekje op, drankje erbij en lekker met water spelen. En die variatie. Glazen moet je met liefde behandelen, terwijl je op die aangekoekte ovenschaal al je agressie kwijt kunt. Lalalalaaaa, ik word er vrolijk van!

Dus: als u eens voor een persoon te veel gekookt hebt, nodig mij rustig uit. Doe ik daarna die afwas wel!
10 Februari 2008 :: 13:53

Huishoudelijke klusjes

Het is weekend en ondanks dat ik ziek ben, betekent dat dat er weer enkele huishoudelijke klusjes op het programma staan. Ondanks dat ik al sinds mensenheugenis verkondig dat ik later best (graag) huisman wil worden, zijn het niet mijn favoriete bezigheden. Geeft niets, het hoort erbij en als je het met z'n tweeën doet, is het nog gezellig ook.
Maar helaas, J. is aan het werk en daarom zal ik het dus in mijn eentje moeten klaren. De wc even een beurt, de stofzuiger de kamer ingestuurd en ook de wasmachine draait de hele dag lekker zijn toeren.
En dan is het tijd voor een klus die ik wél leuk vind. Eigenlijk vind ik het zelfs de leukste klus in huis. De afwas. Koken vind ik echt verschrikkelijk, maar voor een afwasje meer of minder draai ik mijn hand niet om. Ook niet als het zo'n berg is als er vandaag stond. Drie keer heb ik schoon water moeten pakken en uiteindelijk ben ik zo'n halfuur tot drie kwartier bezig geweest met soppen en boenen en drogen.
Waarom ik het zo leuk vind? De keuken is dan mijn koninkrijk. Muziekje op, drankje erbij en lekker met water spelen. En die variatie. Glazen moet je met liefde behandelen, terwijl je op die aangekoekte ovenschaal al je agressie kwijt kunt. Lalalalaaaa, ik word er vrolijk van!

Dus: als u eens voor een persoon te veel gekookt hebt, nodig mij rustig uit. Doe ik daarna die afwas wel!
10 Februari 2008 :: 13:53

Huishoudelijke klusjes

Het is weekend en ondanks dat ik ziek ben, betekent dat dat er weer enkele huishoudelijke klusjes op het programma staan. Ondanks dat ik al sinds mensenheugenis verkondig dat ik later best (graag) huisman wil worden, zijn het niet mijn favoriete bezigheden. Geeft niets, het hoort erbij en als je het met z'n tweeën doet, is het nog gezellig ook.
Maar helaas, J. is aan het werk en daarom zal ik het dus in mijn eentje moeten klaren. De wc even een beurt, de stofzuiger de kamer ingestuurd en ook de wasmachine draait de hele dag lekker zijn toeren.
En dan is het tijd voor een klus die ik wél leuk vind. Eigenlijk vind ik het zelfs de leukste klus in huis. De afwas. Koken vind ik echt verschrikkelijk, maar voor een afwasje meer of minder draai ik mijn hand niet om. Ook niet als het zo'n berg is als er vandaag stond. Drie keer heb ik schoon water moeten pakken en uiteindelijk ben ik zo'n halfuur tot drie kwartier bezig geweest met soppen en boenen en drogen.
Waarom ik het zo leuk vind? De keuken is dan mijn koninkrijk. Muziekje op, drankje erbij en lekker met water spelen. En die variatie. Glazen moet je met liefde behandelen, terwijl je op die aangekoekte ovenschaal al je agressie kwijt kunt. Lalalalaaaa, ik word er vrolijk van!

Dus: als u eens voor een persoon te veel gekookt hebt, nodig mij rustig uit. Doe ik daarna die afwas wel!
10 Februari 2008 :: 13:53

Huishoudelijke klusjes

Het is weekend en ondanks dat ik ziek ben, betekent dat dat er weer enkele huishoudelijke klusjes op het programma staan. Ondanks dat ik al sinds mensenheugenis verkondig dat ik later best (graag) huisman wil worden, zijn het niet mijn favoriete bezigheden. Geeft niets, het hoort erbij en als je het met z'n tweeën doet, is het nog gezellig ook.
Maar helaas, J. is aan het werk en daarom zal ik het dus in mijn eentje moeten klaren. De wc even een beurt, de stofzuiger de kamer ingestuurd en ook de wasmachine draait de hele dag lekker zijn toeren.
En dan is het tijd voor een klus die ik wél leuk vind. Eigenlijk vind ik het zelfs de leukste klus in huis. De afwas. Koken vind ik echt verschrikkelijk, maar voor een afwasje meer of minder draai ik mijn hand niet om. Ook niet als het zo'n berg is als er vandaag stond. Drie keer heb ik schoon water moeten pakken en uiteindelijk ben ik zo'n halfuur tot drie kwartier bezig geweest met soppen en boenen en drogen.
Waarom ik het zo leuk vind? De keuken is dan mijn koninkrijk. Muziekje op, drankje erbij en lekker met water spelen. En die variatie. Glazen moet je met liefde behandelen, terwijl je op die aangekoekte ovenschaal al je agressie kwijt kunt. Lalalalaaaa, ik word er vrolijk van!

Dus: als u eens voor een persoon te veel gekookt hebt, nodig mij rustig uit. Doe ik daarna die afwas wel!
04 Februari 2008 :: 08:05

De ontknoping

Gisteren, ik zat helemaal klaar voor de televisie. Chips erbij, colaatje, alles gereed voor waar ik lang op wachtte. De ontknoping. Ik was al tijden benieuwd waar het op uit zou draaien en nu zou ik erachter komen. Man, man, wat was het spannend! Had ik echt alles? Telefoon uit? Kon ik niet meer gestoord worden? Ik wilde er niks van missen.
En het was het waard. Want wat was het boek goed. Prachtig!

Oh, u dacht aan een televisieprogramma? Bent u gek. Onze bank staat gewoon voor de televisie. Dat is namelijk handig als er wel iets op tv is.
01 Februari 2008 :: 21:06

Mijn bijdrage aan het geheel

Mijn vriendin is een organisatorisch wonder. Altijd alles keurig aan de kant, de spulletjes netjes op hun plaats, de administratie bijgewerkt. Als je iets nodig hebt, hoef je niet eens te vragen waar het ligt, want je weet het. En als je het niet weet, kun je het altijd logisch beredeneren. Ideaal.
Ik ben dat dus niet. Nu weet ik altijd wel waar mijn spullen liggen: op een van de drie stapels met mijn naam erop. Maar dan ben ik het toch een beetje kwijt. Want om die stapels te doorzoeken, daar heb je toch een dagtaak aan.
Eigenlijk is het hartstikke oneerlijk. Ik profiteer van haar. Neem bijvoorbeeld het huis dat we gekocht hebben. Zodra we besloten hadden dat we een bod gingen uitbrengen, maakte zij een keurig mapje vrij. Ik zou een nieuwe stapel beginnen. En in dat mapje werden alle spullen gestopt die we tijdens het hele koopproces verzamelden en die we nodig hadden. Keurig gerubriceerd en gelabeld. Zo wisten we altijd waar we iets konden vinden, ook als de ander er niet was.
Ik ben haar hier hartstikke dankbaar voor, laat ik daar duidelijk in zijn. Maar gaandeweg het koopproces kroop er een schuldgevoel bij me naar binnen. Want J. weet precies wanneer wat gedaan moet worden, waar we het kunnen vinden, et cetera. Natuurlijk, ik help ook wel, bel als er gebeld moet worden, denk mee en zoek wel eens wat uit, maar toch. Ze bezwoer dat het echt geen punt was, maar ik vroeg me af wat mijn toegevoegde waarde in dit geheel is.
Tot vanochtend. Nu weet ik waarom ik ook belangrijk ben bij het kopen van een huis. Want we gingen de hypotheek tekenen en daar zitten toch een hoop formulieren bij waarop het een en ander ingevuld moet worden! En onze tussenpersoon en J. riepen meteen in koor: "Cyriel, pak die pen en ga schrijven! Want jij hebt zo'n mooi handschrift."

En je kunt zeggen wat je wilt, maar het staat er mooi op. Zo!

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

sanneke (Opbouwen): En toen kwamen wij en toe…
José (Dit was november.…): @Tijmen: die had ik aan K…
sanneke (Dit was november.…): Wat een harde werker ben …
Tijmen (Dit was november.…): Ik was echt ziek. Kan me …
sanneke (Dit was november.…): Ziek zijn is stom en je k…
sanneke (Disco): Ja, nu baalt de buurman n…
José (Disco): @sanneke: Aha twitterdisc…
Door (Disco): Wat een swingend huishoud…
sanneke en rinke (Disco): Waah, geweldig!! Precies …
José (Gewoontedier): @sanneke: ehm ja… zand du…

Zoek!