Wanted dead or alive
Wanted dead or alive
29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

21 Juni 2008 :: 17:59

Welkom in de nieuwe straat

In februari, op een regenachtige donkere avond, woon ik een vergadering van de straatstichting bij. In juni houden zij elk jaar een open weekend en dan openen alle bedrijven en ateliers hun deuren. En aangezien ik er dan woon, wil ik misschien wel meedoen. Ik val met mijn neus in de boter: er wordt verhit gedisussieerd over hoe het dit jaar opgezet moet worden. Het druilerige weer lijkt mee naar binnen genomen.

Helaas kregen we de sleutel een maand later, waardoor ik het niet red alles op tijd klaar te krijgen. Maar vandaag staat er toch iemand naar binnen te kijken als ik aan het werk ben. Ik besluit maar naar buiten te gaan en een rondje te maken. De zon schijnt en aan de lucht staan maar een paar wolkjes. Ik leer mijn nieuwe straat kennen en alles en iedereen is uitbundig. De deuren zijn geopend en wederom is het weer mee naar binnen gekomen.
29 Juni 2008 :: 17:20

Gelukkig scheen de zon

18 Juni 2008 :: 22:09

Fietsen

Iedere ochtend trap ik tien kilometer naar kantoor en in het begin van de middag tien terug. Vooral tijdens de heenreis kruis ik groepen middelbarescholieren, veel middelbarescholieren. Ook zij moeten iedere dag naar school fietsen.
Zo'n vijftien jaar geleden was ik blij dat wij in de stad woonden, in vijf minuten ging ik van deur tot deur. Nu voel ik me toch een beetje een van hen, maar ik heb geen medelijden met mezelf. Het is nu mijn eigen keuze en dat maakt het veel, veel lekkerder. Ik beweeg wat (maar dat deed ik sowieso wel genoeg). Ik kijk wat, er is zo veel te zien. Mensen, gebouwen, de stad an sich. En ik denk wat, want daar heb ik twintig minuten de tijd voor. Twintig minuten die helemaal voor mezelf zijn.
Heerlijk.
18 Juni 2008 :: 22:09

Fietsen

Iedere ochtend trap ik tien kilometer naar kantoor en in het begin van de middag tien terug. Vooral tijdens de heenreis kruis ik groepen middelbarescholieren, veel middelbarescholieren. Ook zij moeten iedere dag naar school fietsen.
Zo'n vijftien jaar geleden was ik blij dat wij in de stad woonden, in vijf minuten ging ik van deur tot deur. Nu voel ik me toch een beetje een van hen, maar ik heb geen medelijden met mezelf. Het is nu mijn eigen keuze en dat maakt het veel, veel lekkerder. Ik beweeg wat (maar dat deed ik sowieso wel genoeg). Ik kijk wat, er is zo veel te zien. Mensen, gebouwen, de stad an sich. En ik denk wat, want daar heb ik twintig minuten de tijd voor. Twintig minuten die helemaal voor mezelf zijn.
Heerlijk.
18 Juni 2008 :: 22:09

Fietsen

Iedere ochtend trap ik tien kilometer naar kantoor en in het begin van de middag tien terug. Vooral tijdens de heenreis kruis ik groepen middelbarescholieren, veel middelbarescholieren. Ook zij moeten iedere dag naar school fietsen.
Zo'n vijftien jaar geleden was ik blij dat wij in de stad woonden, in vijf minuten ging ik van deur tot deur. Nu voel ik me toch een beetje een van hen, maar ik heb geen medelijden met mezelf. Het is nu mijn eigen keuze en dat maakt het veel, veel lekkerder. Ik beweeg wat (maar dat deed ik sowieso wel genoeg). Ik kijk wat, er is zo veel te zien. Mensen, gebouwen, de stad an sich. En ik denk wat, want daar heb ik twintig minuten de tijd voor. Twintig minuten die helemaal voor mezelf zijn.
Heerlijk.
15 Juni 2008 :: 22:00

Rails

Ik wil er ook een keer in, dus om het jullie makkelijk te maken hoeven jullie alleen dit formulier in te vullen en op te sturen naar Rails. Als je me tenminste vandaag gezien hebt.

Het is zondag 15 juni. Jij, jongen met leren motorjasje, baard, kuifje en een laptop op je schoot. Op het traject Nijmegen Lent-Arnhem/Arnhem-Utrecht/Utrecht-Schiphol/Schiphol-Utrecht/Utrecht-Sittard/Sittard-'s-Hertogenbosch/'s-Hertogenbosch-Nijmegen Lent* zag ik je alleen/met je moeder* zitten. En ik, ...**, zag jou echt wel zitten. Alleen durfde ik je niet aan te spreken, bang het gesprek met je moeder/je noeste arbeid op je laptop* te verstoren.
De littekens op je gezicht moeten wel een heel verhaal vertellen. Mag ik het een keer horen?

* Doorstrepen wat niet van toepassing is
** Invullen wat op jou van toepassing is
12 Juni 2008 :: 14:11

Afplakken

Gisteren fietste ik door onze nieuwe straat. Een erg nieuwe straat zelfs, want een gedeelte is net opgeleverd. En toen ik daarlangs snelde, viel me iets op.
Ik heb namelijk de prettige gewoonte onbeschaamd bij mensen naar binnen te kijken. In de loop der jaren heeft dat een aantrekkelijke naakte studente, een vrijend stelletje en veel onderuitgezakte, slapende mannen opgeleverd. Maar gistermiddag kon ik dus niet bij die klussende mensen naar binnenkijken. Tenminste, ik vermoed dat ze aan het klussen waren, want er hingen dus kranten voor het raam. En dat snap ik dus niet. Die studente, dat stelletje en die mannen, die hadden hun raam beter kunnen afdekken. Met een gordijn of een krant, daar wil ik vanaf wezen. Maar die klussende mensen, wat hebben die te verbergen? Tappen ze illegaal stroom van de buren af? Zetten ze een wietplantage op? Dragen ze geen helm en gebruiken ze geen goedgekeurde steigers? Of zijn ze het huis aan het inwijden?
Gezien de kinderrijke buurt, gok ik op dat laatste.
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!
11 Juni 2008 :: 14:27

Compliment

Een braverik, studiepik, ideale zoon. Saai zou je het ook kunnen noemen, maar feit is dat ik niet de kwaadste knaap ter wereld was. Nu nog steeds niet natuurlijk, maar laten we het even over vroeger hebben.
Als ik een vrij minuutje had, dook ik in een boek en als ik had gekund, las ik meer dan twee boeken per dag. Maar dat mocht niet van mijn moeder. Goed, ook dat is niet waar ik het over wil hebben. Nee, ik heb namelijk een keer straf gekregen. Ik zat inmiddels in groep acht en het leesbeleid van mijn moeder had als resultaat dat ik wat meer vriendjes had. En daarmee was mijn bewijsdrang ook toegenomen, dus af en toe misdroeg ik mij lichtjes in de klas. Tafel optillen als mensen aan het schrijven waren, dat soort geintjes. En dat had meester Joop dus gezien en hij vond het reden genoeg om mij de klas uit te sturen. Strafwerk moest er geschreven worden! Ai ai, ik wist niet wat mij overkwam.
Dus toen 's middags de directeur twee kinderen zocht die hem konden helpen en hij hiervoor de braafste kinderen wilde, was mijn verbazing dan ook groot dat hij mij eruitpikte. Reden? Meester Joop was er niet en de directeur wist zeker dat ik niks gedaan had.
Eigenlijk vond ik dat best beschamend en beschouwde ik het niet als een compliment. Nee, het compliment van die dag was het strafwerk geweest, want ik was echt geen brave jongen meer. Oh nee!

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

sanneke (Opbouwen): En toen kwamen wij en toe…
José (Dit was november.…): @Tijmen: die had ik aan K…
sanneke (Dit was november.…): Wat een harde werker ben …
Tijmen (Dit was november.…): Ik was echt ziek. Kan me …
sanneke (Dit was november.…): Ziek zijn is stom en je k…
sanneke (Disco): Ja, nu baalt de buurman n…
José (Disco): @sanneke: Aha twitterdisc…
Door (Disco): Wat een swingend huishoud…
sanneke en rinke (Disco): Waah, geweldig!! Precies …
José (Gewoontedier): @sanneke: ehm ja… zand du…

Zoek!