Wanted dead or alive
Wanted dead or alive
25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

22 Juli 2008 :: 22:30

Wennen

- Na drie keer schreeuwen krijg ik geen reactie van J. Logisch, want ik zit beneden en zij zit boven. Dus pak ik onze telefoon en bel intern naar boven.
- Ik heb haast, want ik moet op de fiets weg. En natuurlijk ben ik weer net te laat. Oh jee, mijn mouwtjes vergeten. En weer ben ik twee minuten kwijt.
- Als J. opstaat, gaat ze meteen ontbijten. En in plaats van dat ze me wakker houdt met haar keukengeluiden, val ik weer in een coma en schrik te laat wakker.
- Ik moet gebeld worden. En als ik na twee uur nog niks gehoord heb, vraag ik me af waar mijn telefoon ligt. Natuurlijk, beneden. En een gemiste oproep.

Het is nog niet makkelijk, hoor, van twee kleine kamertjes naar drie verdiepingen.
25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

15 Juli 2008 :: 20:36

Lekker stil

En toen had ik dus net de hele week tot half een, een uur 's nachts gewerkt. U hoort mij verder niet klagen, want het betekent dat de zaken goed gaan. Maar ik was toch redelijk moe. Enfin, het werd gezellig. Gezéllig. Amai, het was het feestje wel. Dansende tantes en een uit de klauwen gelopen biljartpartij, het een hoeft het ander niet uit te sluiten.
Maar goed, zaterdagavond hatte ich ein Polterabend. Voor degene die geen Duitse huwelijkstradities kent: dat is een bacchanaal waarop ook wat servies kapot gesmeten kon worden. En wat doe je als groep Nederlanders tussen tweehonderd Duitsers? Juistem, je jaagt ze de dansvloer af en gaat volledig uit je plaat. Ja, mogen wij ook even wat terugveroveren? 's Nachts rond vijf uur kroop ik mijn slaapzakje in, op mijn lekke luchtmatras en 's ochtends om negen uur was het weer tijd om met de auto naar huis te gaan.
En dan kwam de zondagavond. Ik was dus al redelijk afgepeigerd, maar die websites moesten af. Werken, werken en werken, en om twee uur 's nachts kroop ik naar mijn bedje alwaar om half zeven 's ochtends de wekker vrolijk een nieuwe werkweek aankondigde. En de Vierdaagsefeestweek.

U snapt 'm? Ik ben een beetje dood. Vandaar die stilte. Dan neem ik nu nog een paracetamolletje en duik ik weer de stad in. En ben ik morgen nog wat stiller. Dan weet u dat alvast.
11 Juli 2008 :: 20:06

Opgeruimd staat netjes...

...dus laat de housewarming nu maar beginnen. Kunnen we morgen weer opruimen!
11 Juli 2008 :: 20:06

Opgeruimd staat netjes...

...dus laat de housewarming nu maar beginnen. Kunnen we morgen weer opruimen!
11 Juli 2008 :: 20:06

Opgeruimd staat netjes...

...dus laat de housewarming nu maar beginnen. Kunnen we morgen weer opruimen!
07 Juli 2008 :: 21:51

Oei oei

U kunt gerust zijn: dit is geen Liegebeest-berichtje, want ik zou het nooit over mijn hart verkrijgen hier grappen over te maken. Maar. Ik heb groot nieuws. Lang naar uitgekeken, voor gespaard, gezwijmeld bij het vooruitzicht. Met J. regelmatig over gesproken, maar nooit echt iets mee gedaan.

Nu bent u natuurlijk nieuwsgierig. Laat ik eerst vertellen wanneer. Volgende week. Dan al? Ja, zo snel kan dat.
En hoe? In het zwart natuurlijk. Strak. Gepast strak en zwart.

Oh, hoe ik het geregeld heb? Heel saai, via internet.

En wat? Ja, ik heb dus dat tijdritframe besteld. Eindelijk. En ik ben zo blij, kan gewoon niet wachten!
07 Juli 2008 :: 21:51

Oei oei

U kunt gerust zijn: dit is geen Liegebeest-berichtje, want ik zou het nooit over mijn hart verkrijgen hier grappen over te maken. Maar. Ik heb groot nieuws. Lang naar uitgekeken, voor gespaard, gezwijmeld bij het vooruitzicht. Met J. regelmatig over gesproken, maar nooit echt iets mee gedaan.

Nu bent u natuurlijk nieuwsgierig. Laat ik eerst vertellen wanneer. Volgende week. Dan al? Ja, zo snel kan dat.
En hoe? In het zwart natuurlijk. Strak. Gepast strak en zwart.

Oh, hoe ik het geregeld heb? Heel saai, via internet.

En wat? Ja, ik heb dus dat tijdritframe besteld. Eindelijk. En ik ben zo blij, kan gewoon niet wachten!
04 Juli 2008 :: 17:17

Genant moment

Zij schreef vandaag al over een genant moment en ik zal dat ook doen. Volgende week gaat namelijk een goede vriendin van mij trouwen en bij genant moet ik meteen denken aan wat mij overkwam toen zij afscheid nam van de gang waar wij samen woonden.
Nog eenmaal wilde zij met haar ganggenoten drinken en doorzakken tot diep in de nacht voordat ze weer naar Duitsland terug zou keren. En wij wilden haar dat maar al te graag geven. Ten eerste omdat wij ook wel wilden drinken en doorzakken, maar toch vooral omdat zij in de jaren dat ze bij ons woonde, een gouden meid bleek te zijn.
Nu waren de heren op onze gang nogal creatief in het bedenken van ludieke acties, die ik hier vast nog wel eens neer zal zetten, en ook nu vonden we dat het een onvergetelijke avond voor haar moest worden. Dus wij besloten dat wij wel een striptease konden doen. Giechelend als dertienjarige pubermeisjes slopen we naar onze kamers, zochten allemaal een sok, een duster en een hoed of pet.
En nog harder giechelend als een klas dertienjarige pubermeisjes bij - destijds - Leonardo DiCaprio liepen wij de keuken weer in en begonnen aan onze zwoele act. Langzaam trokken wij het ceintuur uit onze duster en draaiden onze ruggen naar de dames toe. We lieten de duster van onze schouders glijden en zetten de hoed voor... nu ja, dat moge wel duidelijk zijn.
We draaiden ons weer naar het vrouwelijke publiek voor het slotakkoord waarbij de sok tevoorschijn zou komen. Nu was het echter al genant om de dames - die in een deuk lagen, je zou voor minder - weer recht aan te kijken. Maar toen bij het wegtrekken van mijn hoed de sok meegetrokken werd, wist ik niet hoe snel ik de hoed weer terug moest brengen naar het midden van mijn lichaam.
Met een rood hoofd snelde ik naar mijn kamer en kleedde mij rap om. Een glaasje water later en enigszins gekalmeerd durfde ik weer terug te gaan naar de keuken. Daar bleek dat slechts een van mijn vrouwelijke ganggenoten vluchtig iets voorbij had zien komen en dat de anderen het allemaal volledig gemist hadden, maar toch beschouw ik dit als een van de genantste momenten in mijn leven.

Nu rest ons heren alleen nog de vraag: moeten we de act volgende week overdoen? Want zo ja, dan ga ik toch even de sok met een elastiekje vastbinden.
03 Juli 2008 :: 21:11

Meer ruimte moet benut worden

"Vanavond komt A. eten." Meer zei J. niet, maar het was duidelijk. Mijn aanwezigheid was deze avond niet gewenst.
"Kan ik dan niet mee-eten?" Ik vroeg het tegen beter weten in. "Mag ik wel koken?"
"Nou, kun je niet boterhammen eten van tevoren? Daar ben je toch dol op?" Ik wist dat het ooit tegen me gebruikt zou worden en nu was het zo ver. "Oh, en je gaat toch wel beneden werken?"
Nu we de ruimte hebben, lijk ik bij bezoek wel minder welkom.

Dus toen A. op bezoek was, vertelde ik haar hoe de vork in de steel zat. Ze kon alleen maar heel hard lachen en ik pakte toch maar een bordje om mee te eten. Want hé, natuurlijk is dit niet waar. Het zou wat.

Maar nu zit ik dus toch beneden. Want u moet ook iets te lezen hebben, tenslotte. En dan kunnen zij lekker met z'n tweetjes kletsen. Want als we toch de ruimte hebben, moeten we het benutten.
02 Juli 2008 :: 22:41

Lekker dorps...

Lent is een dorp. En een dorp heeft geen mobiel bereik. Nu ja, heel slecht mobiel bereik. We hebben gelukkig wel digitenne en stromend water, maar bellen was een probleem. Dus daarom hebben we nu ook vast bellen. En kan ik onbeperkt mensen met een vast nummer stalken.
Alleen, ik was al zo aan mobieltjes gewend, dat ik alleen nog maar 06-nummers had. Dus nu moet ik eerst iedereen mobiel bellen en alle vaste nummers vragen. 't Is wat. Zucht.
02 Juli 2008 :: 22:41

Lekker dorps...

Lent is een dorp. En een dorp heeft geen mobiel bereik. Nu ja, heel slecht mobiel bereik. We hebben gelukkig wel digitenne en stromend water, maar bellen was een probleem. Dus daarom hebben we nu ook vast bellen. En kan ik onbeperkt mensen met een vast nummer stalken.
Alleen, ik was al zo aan mobieltjes gewend, dat ik alleen nog maar 06-nummers had. Dus nu moet ik eerst iedereen mobiel bellen en alle vaste nummers vragen. 't Is wat. Zucht.

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

sanneke (Opbouwen): En toen kwamen wij en toe…
José (Dit was november.…): @Tijmen: die had ik aan K…
sanneke (Dit was november.…): Wat een harde werker ben …
Tijmen (Dit was november.…): Ik was echt ziek. Kan me …
sanneke (Dit was november.…): Ziek zijn is stom en je k…
sanneke (Disco): Ja, nu baalt de buurman n…
José (Disco): @sanneke: Aha twitterdisc…
Door (Disco): Wat een swingend huishoud…
sanneke en rinke (Disco): Waah, geweldig!! Precies …
José (Gewoontedier): @sanneke: ehm ja… zand du…

Zoek!