25 Juli 2008 :: 16:49

Ook hier wordt het even stil

En ik heb eigenlijk nog zo veel te vertellen:
- hoe ik steeds mazzelde met het kopen van de onderdelen van mijn nieuwe tijdritfiets. Precies alles wat ik hebben wilde én tegen belachelijk lage prijzen!
- hoe een verkoopster vandaag gratis mijn horloge maakte, maar me welhaast bestraffend toesprak 'dat ik de volgende keer wel moet betalen'. En dat terwijl ik nu ook best wilde betalen.
- hoe fijn het is dat de zaken steeds beter gaan. Maar dat ik echt niet gemaakt ben voor administratie.
- hoe J. altijd iets koopt als ik iets zoek, en andersom.
- hoe veel J. voor mij doet de laatste tijd. En hoe zeer ik dat waardeer.
- hoe bijzonder ik het vind dat je mensen puur online kunt ontmoeten. En helemaal dat je dan echt met iemand meeleeft.

Maar ik kan eigenlijk niks anders zeggen dan:
MORGEN FIETS IK IN DE ALPEN. NANA-NANAAAANA!

Tot 4 augustus!

24 Juli 2008 :: 16:11

De vaatwasser

Vanochtend werd ik niet wakker. Ik heb namelijk zo'n slechte nacht gehad dat je eigenlijk gerust kunt stellen dat ik niet heb geslapen.
Wat is er aan de hand? Was het te warm? Nee, hoor, het raam stond open. Zorgen misschien? Ook niet, behalve dan een belastingaangifte misschien. Zenuwachtig voor de vakantie? Nope, daar kan ik niet zenuwachtig voor worden. Gaat het niet goed met het bedrijf? Nee, dat gaat juist super.

Het heeft met J. te maken. Ho ho, niet meteen denken dat het slecht tussen ons gaat. Maar ze had gisteren voor het slapen de afwasmachine aangezet. En dat ding gaat piepen als hij klaar is. Zo ook vannacht. Ik had J. al gewaarschuwd dat ze dat niet moest doen. Want ik word daar wakker van. Klaarwakker. Niet-meer-in-slaap-val-wakker.
En J.'s reactie? Die kwam pas vanmorgen, want zij is 's nachts niet te wekken. Zelfs als je er een kudde olifanten de vogeltjesdans laat doen en trompetteren, dan nog slaapt ze door. "Ja, ik weet wel dat je wakker wordt. Maar ik heb er geen last van. Dus als jij dat wel hebt, moet jij hem maar uit gaan zetten."
Zo eenvoudig is het.

22 Juli 2008 :: 22:30

Wennen

- Na drie keer schreeuwen krijg ik geen reactie van J. Logisch, want ik zit beneden en zij zit boven. Dus pak ik onze telefoon en bel intern naar boven.
- Ik heb haast, want ik moet op de fiets weg. En natuurlijk ben ik weer net te laat. Oh jee, mijn mouwtjes vergeten. En weer ben ik twee minuten kwijt.
- Als J. opstaat, gaat ze meteen ontbijten. En in plaats van dat ze me wakker houdt met haar keukengeluiden, val ik weer in een coma en schrik te laat wakker.
- Ik moet gebeld worden. En als ik na twee uur nog niks gehoord heb, vraag ik me af waar mijn telefoon ligt. Natuurlijk, beneden. En een gemiste oproep.

Het is nog niet makkelijk, hoor, van twee kleine kamertjes naar drie verdiepingen.

21 Juli 2008 :: 07:45

Vier maal fout is goed

1. De ingrediënten
Neem twee uiterst verschillende studies, bijvoorbeeld Nederlands en geneeskunde. Neerlandici vinden geneeskundestudenten ballerige mensen die een veredelde beroepsopleiding doen en geneeskundestudenten vinden neerlandici studenten die niet kunnen kiezen en dan een vak nemen dat toch iedereen al kan.

2. De kennismaking
Tien typische introductieactiveiten, noem dat het introweekend. Een geneeskundemeisje is mentor en komt op zo'n weekend een medementor tegen, die Nederlands studeert. Deze jongen doet eigenlijk niks anders dan luidruchtig de sirtaki neuriën, Rembo en Rembo imiteren en meedoen aan de kledingestaffette, zodat hij op een gegeven moment niks anders dan een koekenpan voor zijn edele delen heeft.

3. Het eerste gesprek
Dezelfde introductie, het slotfeest. Op de begane grond wordt typische studentenmuziek gedraaid. Nederlandstalig, hits uit de jaren tachtig en negentig en een enkele Top 40-topper. In de kelder is het house wat de klok slaat. En daar heb je allebei eigenlijk niks mee. Dus waar ga je een uur lang over van alles praten? Buiten? Op de begane grond? Nee, in de kelder. En bedenk je pas na een uur dat je op zo'n feest eigenlijk even afscheid moet nemen van je mentorgroep. Want hoewel je elkaar nauwelijks kon verstaan, was het toch wel erg gezellig.

4. De eerste zoen
Het afspraakje is eigenlijk min of meer een uitdaging. Want de jongen zei dat een date met een meisje alleen maar geld kost en het meisje kon dat natuurlijk niet over zich heen laten gaan. Dus op naar de Drie Gezusters, waar een geneeskundefeest werd gehouden. Natuurlijk waren daar veel vrienden en kennissen van het meisje, maar toevallig gingen ook zo'n tien huisgenoten van de jongen naar dit feest. Enfin, er wordt toch maar een donker hoekje opgezocht. Hiervoor moesten ze in de kelder zijn. De kelder met de dansvloer. En foute muziek, ontzettend fout. Maar dat donker bleek niet donker genoeg, want iedereen had het gezien. En de dag erna werden beiden een beetje geplaagd door hun studie- en huisgenoten.
Maar ze waren wel begonnen, samen.

18 Juli 2008 :: 23:58

Thuis

Vandaag is mijn vader jarig. En zijn J. en ik zeseneenhalf jaar samen. Toeval.
Nu ging J. vanochtend om 6:30 de deur uit voor haar vierentwintiguursdienst, dus voor een feestje moest ik naar Sittard. Ik neem de trein, bel in Roermond mijn moeder, hop nog
even langs de fietsenzaak in Limbricht en kom dan bij mijn vader aan. En ik ben weer thuis.

Mijn zusje van achttien wil stoepranden. Met haar vriendin. Of ik meedoe. Natúúrlijk doe ik mee.
Mijn vader moppert een eind tegen me weg. Hij is twee weken geopereerd aan een liesbreuk en 'het schiet allemaal niet op'.
We eten frietjes en plagen elkaar over en weer. Maar als ik een ietwat brutale opmerking maak, krijg ik wel een standje.
Mijn moeder sommeert mij op haar allerliefst even een backup te maken van de computer. En oh ja, of ik ook even wat spulletjes uit de kelder wil halen.

Ik laat het me allemaal welgevallen. Want vanmiddag ben ik weer even kind van. Thuis.

18 Juli 2008 :: 02:28

Grote Zorgen

In het flikkerende licht van de stroboscoop sta ink te dansen. Met een glaasje fruitdrank in mijn had en drie aantrekkelijke dames om mij heen. Ik ben de tijd kwijt en vermaak mij kostelijk. Kortom, het Ouderwetsche Vierdaagsegevoel, waarbij je 's nachts leeft en overdag slaapt.
Een dwerg met een rugzak komt op ons afgewaggeld. Ze wil iets tegen J. zeggen, die zich naar haar toebuigt. Ik zie haar lippen bewegen, maar uiteraard kan ik niet verstaan wat er gezegd wordt. Wel lees ik iets met milieu op het blaadje dat ze vasthoudt. Oh, een goed doel op handtekeningenjacht. En een voor een zetten we onze krabbel. Want hé, wij maken graag lol, maar ons ook Grote Zorgen! En als we iets kunnen bijdragen, zullen we dat niet laten.

We dansen lekker verder en ik drink mijn drankje op. Automatisch keil ik het lege plastic glaasje voor iemand anders voeten. Want het is zo vervelend om zelf op zo'n glas te staan.
En dan heb ik een helder moment. Waarom teken ik net voor een beter milieu, maar gooi ik mijn glas wel op de grond? Ik kijk naar waar ik het neer heb gegooid en waag me tussen alle dansende benen om het op te rapen. En netjes gooi ik het daarna in de prullenbak. Want opgeruimd staat netjes. Zeker een opgeruimd geweten.

15 Juli 2008 :: 20:36

Lekker stil

En toen had ik dus net de hele week tot half een, een uur 's nachts gewerkt. U hoort mij verder niet klagen, want het betekent dat de zaken goed gaan. Maar ik was toch redelijk moe. Enfin, het werd gezellig. Gezéllig. Amai, het was het feestje wel. Dansende tantes en een uit de klauwen gelopen biljartpartij, het een hoeft het ander niet uit te sluiten.
Maar goed, zaterdagavond hatte ich ein Polterabend. Voor degene die geen Duitse huwelijkstradities kent: dat is een bacchanaal waarop ook wat servies kapot gesmeten kon worden. En wat doe je als groep Nederlanders tussen tweehonderd Duitsers? Juistem, je jaagt ze de dansvloer af en gaat volledig uit je plaat. Ja, mogen wij ook even wat terugveroveren? 's Nachts rond vijf uur kroop ik mijn slaapzakje in, op mijn lekke luchtmatras en 's ochtends om negen uur was het weer tijd om met de auto naar huis te gaan.
En dan kwam de zondagavond. Ik was dus al redelijk afgepeigerd, maar die websites moesten af. Werken, werken en werken, en om twee uur 's nachts kroop ik naar mijn bedje alwaar om half zeven 's ochtends de wekker vrolijk een nieuwe werkweek aankondigde. En de Vierdaagsefeestweek.

U snapt 'm? Ik ben een beetje dood. Vandaar die stilte. Dan neem ik nu nog een paracetamolletje en duik ik weer de stad in. En ben ik morgen nog wat stiller. Dan weet u dat alvast.

11 Juli 2008 :: 20:06

Opgeruimd staat netjes...

...dus laat de housewarming nu maar beginnen. Kunnen we morgen weer opruimen!

10 Juli 2008 :: 23:52

Beestjestrauma

Als ik langer dan vier dagen van huis ben, is het huis altijd van top tot teen gepoetst. En bij vier dagen is dat zo'n beetje meer werk dan de reis zelf.
Maar waarom? Ik neem u mee naar een jaar of twintig geleden. We waren drie weken op vakantie geweest en ik was kapot. Natuurlijk wilde ik nooooooit meer naar huis, maar onderweg naar huis verlangde ik steeds meer naar mijn eigen bed. Halverwege Zuid-Frankrijk - Sittard viel ik dan ook in slaap en toen wij rond een uur of tien 's avonds onze straat inreden, slaapmurmelde ik dat ik meteen ging slapen, hoor. En nog steeds is er niks lekkerder dan na een (fijne) vakantie weer in mijn eigen bed te mogen slapen.

Maar goed, toen wij bepakt en bezakt voor de deur stonden en mijn vader de deur opende, deed hij de lamp van de gang aan. En wat ik daar zag, was een ware nachtmerrie. Overal beestjes. O-ver-al beestjes. Het krioelde op de grond, het kroop op de muur, het zwermde rond de lamp en het was meteen duidelijk: dat werd niet thuis slapen.

Ik geloof dat mijn ouders nog een halve nacht bezig zijn geweest het ergste weg te halen, maar het mocht niet baten. Wij sliepen bij de buren (die het wel hadden gemerkt, maar natuurlijk waren wij onbereikbaar in den vreemde) en dat hebben we nog drie nachten moeten doen. Toen was eindelijk de ongediertebestrijding langsgeweest en ze hadden ons huis van top tot teen moeten reinigen.

En nu heb ik dus een waar beestjestrauma. Iedere keer als ik terug kom van vakantie, is het weer spannend. Wordt het het matras bij de buren of kan ik mijn eigen bed induiken?

09 Juli 2008 :: 20:30

Echt samen?

Zit ik een beetje te geinen over trouwen, lees ik vandaag een weblog van een collega. Zaterdag is hij met zijn vriendin naar Canada getrokken en nu blijkt dat hij over vier weken met zijn vrouw terugkomt.
Niemand die ervan wist. Behalve zij twee natuurlijk. Zij hebben maanden samen naar gisteren toegeleefd.

En nu zit ik daarover te denken. Want poeh, wat lijkt me het lastig om zonder je naasten te vieren. Ik zou het met iedereen willen delen dat ik voor J. heb gekozen.
Maar wat moet het tegelijk zo mooi zijn om op een ontzettend mooie plek echt een moment voor je tweetjes te hebben. En dan echt met zijn tweeën, want je getuigen zie je nooit meer en degene die het huwelijk voltrokken heeft, ook niet. Alleen jij en de liefde van je leven, jullie samen, jullie dag. Misschien wel romantischer dan iedereen zich voor mogelijk houdt.

Gelukkig hoef ik er even nog niet over na te denken hoe we dat gaan doen. En ach, mezelf kennende zal het wel een feestje worden. Want zo ben ik, feestjes is mijn bijnaam. Maar wauw, ik vind het wel stoer van ze!

07 Juli 2008 :: 21:51

Oei oei

U kunt gerust zijn: dit is geen Liegebeest-berichtje, want ik zou het nooit over mijn hart verkrijgen hier grappen over te maken. Maar. Ik heb groot nieuws. Lang naar uitgekeken, voor gespaard, gezwijmeld bij het vooruitzicht. Met J. regelmatig over gesproken, maar nooit echt iets mee gedaan.

Nu bent u natuurlijk nieuwsgierig. Laat ik eerst vertellen wanneer. Volgende week. Dan al? Ja, zo snel kan dat.
En hoe? In het zwart natuurlijk. Strak. Gepast strak en zwart.

Oh, hoe ik het geregeld heb? Heel saai, via internet.

En wat? Ja, ik heb dus dat tijdritframe besteld. Eindelijk. En ik ben zo blij, kan gewoon niet wachten!

06 Juli 2008 :: 19:32

De wil van de zon

J. is het hele weekend weg en komende vrijdag hebben wij de eerste bijeenkomst van onze Housewarming Partij. Natuurlijk had ik J. beloofd dit weekend de onderste verdieping - die onder mijn verantwoordelijkheid valt - op te ruimen. En zo schematisch als ik altijd te werk ga, had ik daar vanmiddag ruimte voor vrij gemaakt.
Maar het weer besliste anders. Ik werd door K. gebeld of ik met haar wilde fietsen. En toen reden we langs het huis van haar baas en hebben daar water gedronken en ananas gegeten. In Gennep hebben we vervolgens nog een ijsje genuttigd en gezellig keuvelend zijn we weer naar Nijmegen teruggefietst, waarna ik de Waal nog moest oversteken om thuis te komen.

Dadelijk komt J. weer terug en ik moest maar eens beginnen met opruimen.

04 Juli 2008 :: 17:17

Genant moment

Zij schreef vandaag al over een genant moment en ik zal dat ook doen. Volgende week gaat namelijk een goede vriendin van mij trouwen en bij genant moet ik meteen denken aan wat mij overkwam toen zij afscheid nam van de gang waar wij samen woonden.
Nog eenmaal wilde zij met haar ganggenoten drinken en doorzakken tot diep in de nacht voordat ze weer naar Duitsland terug zou keren. En wij wilden haar dat maar al te graag geven. Ten eerste omdat wij ook wel wilden drinken en doorzakken, maar toch vooral omdat zij in de jaren dat ze bij ons woonde, een gouden meid bleek te zijn.
Nu waren de heren op onze gang nogal creatief in het bedenken van ludieke acties, die ik hier vast nog wel eens neer zal zetten, en ook nu vonden we dat het een onvergetelijke avond voor haar moest worden. Dus wij besloten dat wij wel een striptease konden doen. Giechelend als dertienjarige pubermeisjes slopen we naar onze kamers, zochten allemaal een sok, een duster en een hoed of pet.
En nog harder giechelend als een klas dertienjarige pubermeisjes bij - destijds - Leonardo DiCaprio liepen wij de keuken weer in en begonnen aan onze zwoele act. Langzaam trokken wij het ceintuur uit onze duster en draaiden onze ruggen naar de dames toe. We lieten de duster van onze schouders glijden en zetten de hoed voor... nu ja, dat moge wel duidelijk zijn.
We draaiden ons weer naar het vrouwelijke publiek voor het slotakkoord waarbij de sok tevoorschijn zou komen. Nu was het echter al genant om de dames - die in een deuk lagen, je zou voor minder - weer recht aan te kijken. Maar toen bij het wegtrekken van mijn hoed de sok meegetrokken werd, wist ik niet hoe snel ik de hoed weer terug moest brengen naar het midden van mijn lichaam.
Met een rood hoofd snelde ik naar mijn kamer en kleedde mij rap om. Een glaasje water later en enigszins gekalmeerd durfde ik weer terug te gaan naar de keuken. Daar bleek dat slechts een van mijn vrouwelijke ganggenoten vluchtig iets voorbij had zien komen en dat de anderen het allemaal volledig gemist hadden, maar toch beschouw ik dit als een van de genantste momenten in mijn leven.

Nu rest ons heren alleen nog de vraag: moeten we de act volgende week overdoen? Want zo ja, dan ga ik toch even de sok met een elastiekje vastbinden.

03 Juli 2008 :: 21:11

Meer ruimte moet benut worden

"Vanavond komt A. eten." Meer zei J. niet, maar het was duidelijk. Mijn aanwezigheid was deze avond niet gewenst.
"Kan ik dan niet mee-eten?" Ik vroeg het tegen beter weten in. "Mag ik wel koken?"
"Nou, kun je niet boterhammen eten van tevoren? Daar ben je toch dol op?" Ik wist dat het ooit tegen me gebruikt zou worden en nu was het zo ver. "Oh, en je gaat toch wel beneden werken?"
Nu we de ruimte hebben, lijk ik bij bezoek wel minder welkom.

Dus toen A. op bezoek was, vertelde ik haar hoe de vork in de steel zat. Ze kon alleen maar heel hard lachen en ik pakte toch maar een bordje om mee te eten. Want hé, natuurlijk is dit niet waar. Het zou wat.

Maar nu zit ik dus toch beneden. Want u moet ook iets te lezen hebben, tenslotte. En dan kunnen zij lekker met z'n tweetjes kletsen. Want als we toch de ruimte hebben, moeten we het benutten.

02 Juli 2008 :: 22:41

Lekker dorps...

Lent is een dorp. En een dorp heeft geen mobiel bereik. Nu ja, heel slecht mobiel bereik. We hebben gelukkig wel digitenne en stromend water, maar bellen was een probleem. Dus daarom hebben we nu ook vast bellen. En kan ik onbeperkt mensen met een vast nummer stalken.
Alleen, ik was al zo aan mobieltjes gewend, dat ik alleen nog maar 06-nummers had. Dus nu moet ik eerst iedereen mobiel bellen en alle vaste nummers vragen. 't Is wat. Zucht.

01 Juli 2008 :: 17:49

Lieverd, we moeten even praten...

Praten komt eigenlijk nooit echt uit. Als je net een tv-programma wilt kijken, als je op het punt staat om weg te gaan, maar meestal toch als je in bed ligt om te slapen. Dan beginnen J. en ik te praten over hoe het met ons gaat, spreken we wederzijdse ergernissen uit en sluiten we altijd goedgemutst af.
Maar het wordt dan dus altijd later dan gepland. En vooral voor J. is dat vervelend, want die moet iedere ochtend als eerste op. Rond een uur of zes.
Dus toen wij zondagavond weer in zo'n gesprek belandden, had ik medelijden met J. Want we bleven maar praten en de klok tikte rustig door en de maandag was ondertussen al begonnen. Ik berekende snel hoe kort J. zou kunnen slapen en mijn medelijden werd groter. Welk een opofferingen voor onze relatie!
En toen ik om 7.05 mijn wekker af hoorde gaan en J. nog steeds hoorde ronken, wilde ik haar wakker schudden. "Wakker worden! Je hebt je verslapen! Vlug, het bed uit!"

En toen herinnerde ik me dat J. deze maandag vrij had. En ik dus degene was voor wie het zielig was dat we zo lang doorpraatten. En toen had ik ineens minder medelijden met J. Want die kon tot negen uur blijven liggen.
Verdomme.