Wanted dead or alive
Wanted dead or alive
30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

18 September 2008 :: 00:43

Onsterfelijk

Een oermens, dat is 'ie. Op dezelfde dag jarig als ik, jaartje of dertien ouder. Maar jong. En sportief. Je geeft 'm zijn leeftijd niet, zeg maar. Alleen, hij kwam laatst met de boodschap dat hij een bril moest. Hij zag niet meer zo scherp.
Daar schrok hij wel even van. Want hij kon zich tot nu toe niet voorstellen dat hij ooit ouder zou worden. Ja, natuurlijk, hij viert elk jaar zijn verjaardag en telt lekker mee, maar voor z'n gevoel had hij best wat jaartjes over kunnen slaan. Toch blijken zijn ogen wat minder en dat wijt hij ondanks alles aan zijn leeftijd.

Ik heb dat ook, dat gevoel van onsterfelijkheid. Laatst zaten J. en ik in het vliegtuig en zei J. ineens: "Stel je voor, net als bij Madrid laatst. Nu zitten we nog samen en over vijf minuten zijn we er niet meer." Ja, dat kan, maar dat gebeurt niet. Ik ga niet dood.
En het is dat ik werk, maar ik voel me nog steeds een student. Nu ja, qua leeftijd dan. Mijn sociale leven heeft weinig meer van mijn studietijd, maar ik voel me niet zo oud als ik pak 'm beet tien jaar geleden mensen van mijn huidige leeftijd schatte. Want jee, die waren volwassen en zo. En ik? Uhm, ik ben in elk geval niet volwassen. Dat lijkt maar zo.

Nu moet u niet denken dat ik overmoedig ben, of dat ik een rotsvast vertrouwen in de wetenschap heb. Ik geloof niet dat ik onsterfelijk ben, maar zo voel ik me wel. Ik kan me er gewoon zo weinig bij voorstellen, bij ouder worden of erger nog, doodgaan. En wat je je niet voor kunt stellen, dat bestaat niet.
30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

30 September 2008 :: 17:45

Op de fiets

13 September 2008 :: 10:41

De Wet van het Winkelen

"Schat, ik heb nog een nieuwe broek nodig." We stappen een hippe kledingzaak binnen en J. wil eerst even bij de vrouwenafdeling langs.
"Kijk! Kijk! Een broek met bretels! Hoe gaaf!" Een kwartier later lopen we de zaak uit en heeft J. een nieuwe broek en ik niks.

"Dan nog een paar schoenen. Die kan ik wel gebruiken," stel ik als ik naar mijn versleten sneakers staar. J. knikt instemmend en we struinen enkele schoenenzaken langs.
"Uhm, Cyriel, wat vind je daarvan?" J. wijst me een paar schoenen aan en ik kan alleen maar bewonderend terugfluisteren: "Dat zijn ze, schat. Dé schoenen voor jou."

Bij een riemenzaak wil J. naar binnen en komen we met twee riemen voor mij naar buiten. U raadt het al: eigenlijk had J. een riem nodig.

En nu heb ik dus een winterjas en twee riemen, heeft J. een paar schoenen, een nieuwe broek. Wel hebben we allebei een nieuw overhemd (of blouse, hoe u het noemt), maar daar waren we niet naar op zoek.
Alleen die nieuwe jurk van J., daarvan weet ik zeker dat die niet eigenlijk voor mij bedoeld was.
13 September 2008 :: 10:41

De Wet van het Winkelen

"Schat, ik heb nog een nieuwe broek nodig." We stappen een hippe kledingzaak binnen en J. wil eerst even bij de vrouwenafdeling langs.
"Kijk! Kijk! Een broek met bretels! Hoe gaaf!" Een kwartier later lopen we de zaak uit en heeft J. een nieuwe broek en ik niks.

"Dan nog een paar schoenen. Die kan ik wel gebruiken," stel ik als ik naar mijn versleten sneakers staar. J. knikt instemmend en we struinen enkele schoenenzaken langs.
"Uhm, Cyriel, wat vind je daarvan?" J. wijst me een paar schoenen aan en ik kan alleen maar bewonderend terugfluisteren: "Dat zijn ze, schat. Dé schoenen voor jou."

Bij een riemenzaak wil J. naar binnen en komen we met twee riemen voor mij naar buiten. U raadt het al: eigenlijk had J. een riem nodig.

En nu heb ik dus een winterjas en twee riemen, heeft J. een paar schoenen, een nieuwe broek. Wel hebben we allebei een nieuw overhemd (of blouse, hoe u het noemt), maar daar waren we niet naar op zoek.
Alleen die nieuwe jurk van J., daarvan weet ik zeker dat die niet eigenlijk voor mij bedoeld was.
09 September 2008 :: 21:57

Ave

Zij die morgen nog eens flink gaan shoppen, groeten u.
04 September 2008 :: 23:10

Even weg

Een jongen zwerft door de thermen van Caracalla, althans wat er van dit imposante complex over is. Hij heeft een pak aan dat een maatje te groot zit. De zon schijnt en hij heeft een stoere zonnebril op. Een te grote boekentas hangt aan zijn schouders. Toch is hij duidelijk niet ouder dan zestien en juist dat maakt hem aandoenlijk.
Zijn klasgenoten staan bij een docent. Aandachtig luisteren zij naar zijn verhaal, maar de jongen dwaalt af. Hij loopt het complex in, komt een andere ruimte weer uit. Zwerft wat over het gras, gaat op een bankje zitten. Na vijf minuten stil zitten staat hij weer op om naar het volgende bankje te gaan. De route die hij volgt lijkt welbewust en het lijkt of hier hier thuis is.
Een klasgenootje loopt naar hem toe en gaat naast hem zitten. Maar waar je een gesprek verwacht, wisselen ze enkel twee woorden uit. De jongen lijkt zijn klasgenootje nauwelijks op te merken. Dan staat het klasgenootje weer op en gaat terug naar de groep. De jongen maakt een vergelijkbaar rondje door het badhuis, staat soms stil, bekijkt iets aandachtigs, gaat dan weer zitten of loopt gewoon door.
Als zijn klas het terrein verlaat, weet hij net op tijd aan te sluiten. Het badhuis wordt weer een ruïne en de jongen keert terug naar 2006.

J. en ik staan op. Ook ik heb genoeg gezien.
04 September 2008 :: 23:10

Even weg

Een jongen zwerft door de thermen van Caracalla, althans wat er van dit imposante complex over is. Hij heeft een pak aan dat een maatje te groot zit. De zon schijnt en hij heeft een stoere zonnebril op. Een te grote boekentas hangt aan zijn schouders. Toch is hij duidelijk niet ouder dan zestien en juist dat maakt hem aandoenlijk.
Zijn klasgenoten staan bij een docent. Aandachtig luisteren zij naar zijn verhaal, maar de jongen dwaalt af. Hij loopt het complex in, komt een andere ruimte weer uit. Zwerft wat over het gras, gaat op een bankje zitten. Na vijf minuten stil zitten staat hij weer op om naar het volgende bankje te gaan. De route die hij volgt lijkt welbewust en het lijkt of hier hier thuis is.
Een klasgenootje loopt naar hem toe en gaat naast hem zitten. Maar waar je een gesprek verwacht, wisselen ze enkel twee woorden uit. De jongen lijkt zijn klasgenootje nauwelijks op te merken. Dan staat het klasgenootje weer op en gaat terug naar de groep. De jongen maakt een vergelijkbaar rondje door het badhuis, staat soms stil, bekijkt iets aandachtigs, gaat dan weer zitten of loopt gewoon door.
Als zijn klas het terrein verlaat, weet hij net op tijd aan te sluiten. Het badhuis wordt weer een ruïne en de jongen keert terug naar 2006.

J. en ik staan op. Ook ik heb genoeg gezien.
03 September 2008 :: 00:51

Op de plaat

Omdat wij over drie dagen in Rome zitten, hadden we een nieuw fototoestel nodig. En nu is J. mij de hele dag op de gevoelige plaat aan het leggen.
"Cyriel, psst." Als ik niet reageer, weet ik dat ik dit de komende vijf minuten krijg te horen. "Pssst, Cyriel. Kijk nou eens. Pssst, pssst."
Dus braaf draai ik me om en laat me voor de zoveelste keer fotograferen. Ik snap er de lol niet van, maar goed. J. vindt het in elk geval grappig.

Als het heel hard waait, loop ik het terras op om de wind te vangen. J. staat in de open schuifdeuren en ik zeg: "Zo, dat waait. En nu gaat het nog regenen ook. Lekker weertje!"
"Ja," antwoordt J. "Geniet er maar van." En ze draait snel de deur op slot terwijl de hemel echt openbreekt. Ik besluit me niet te laten kennen en ga niet aan de deur drammen. Onder de tafel zijn de tegels nog droog, dus kruip ik onder de tafel. Als ik mijn hoofd naar de deur draai, kijk ik recht in de lens van onze nieuwe camera. J. lacht me uit en wil me als een mak schaap voor het nageslacht vastleggen.
Snel wend ik mijn hoofd af en achter mij flitst het.
Ik ben zo blij dat de deur dicht is en ik geen "Pssst, pssst" hoor.
03 September 2008 :: 00:51

Op de plaat

Omdat wij over drie dagen in Rome zitten, hadden we een nieuw fototoestel nodig. En nu is J. mij de hele dag op de gevoelige plaat aan het leggen.
"Cyriel, psst." Als ik niet reageer, weet ik dat ik dit de komende vijf minuten krijg te horen. "Pssst, Cyriel. Kijk nou eens. Pssst, pssst."
Dus braaf draai ik me om en laat me voor de zoveelste keer fotograferen. Ik snap er de lol niet van, maar goed. J. vindt het in elk geval grappig.

Als het heel hard waait, loop ik het terras op om de wind te vangen. J. staat in de open schuifdeuren en ik zeg: "Zo, dat waait. En nu gaat het nog regenen ook. Lekker weertje!"
"Ja," antwoordt J. "Geniet er maar van." En ze draait snel de deur op slot terwijl de hemel echt openbreekt. Ik besluit me niet te laten kennen en ga niet aan de deur drammen. Onder de tafel zijn de tegels nog droog, dus kruip ik onder de tafel. Als ik mijn hoofd naar de deur draai, kijk ik recht in de lens van onze nieuwe camera. J. lacht me uit en wil me als een mak schaap voor het nageslacht vastleggen.
Snel wend ik mijn hoofd af en achter mij flitst het.
Ik ben zo blij dat de deur dicht is en ik geen "Pssst, pssst" hoor.

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

sanneke (Opbouwen): En toen kwamen wij en toe…
José (Dit was november.…): @Tijmen: die had ik aan K…
sanneke (Dit was november.…): Wat een harde werker ben …
Tijmen (Dit was november.…): Ik was echt ziek. Kan me …
sanneke (Dit was november.…): Ziek zijn is stom en je k…
sanneke (Disco): Ja, nu baalt de buurman n…
José (Disco): @sanneke: Aha twitterdisc…
Door (Disco): Wat een swingend huishoud…
sanneke en rinke (Disco): Waah, geweldig!! Precies …
José (Gewoontedier): @sanneke: ehm ja… zand du…

Zoek!