Wanted dead or alive
Wanted dead or alive
28 September 2011 :: 21:40

Perfecte plek

20 September 2011 :: 11:44

Ochtendhumeur

Zij, met een stem vol bloemetjes, bijtjes en zonnestralen: "Kijk eens, meisje, een heerlijk flesje voor jou!"
Hij, brommend vanachter zijn krant: "Dat kind mag alleen nog maar Nutrilon."
Zij, glimlachend naar de krant: "Haha!"
Hij, uit het gemompel is net op te maken: "Ik meen het. Ze is nog maar vijf maanden, dus wat mag ze? Zes schepjes Nutrilon en niks anders. Dat weet je toch?"
Zij, stil en starend: "..."
Hij, verderlezend, geen aandacht meer voor haar.
Zij, mopperend de fles leeggooiend: "Dan maak ik verdomme wel een nieuw flesje!"
17 September 2011 :: 21:17

Verrassing

Iets onder Lyon zitten we in zo'n motel dat je uit films kent. Waar achter douchegordijnen moordenaars staan en anders liggen ze wel onder je bed. Gelukkig ligt Koosje Jans op de vloer, dus José en ik zitten vrij veilig op bed. En ze hebben wi-fi.
Handig, want we weten eigenlijk nog niet waar we heen willen. Ja, ergens in de buurt van Grenoble, maar dat is een vrij ruim gebied. Het hooggebergte valt af, want dan kom ik met die fietskar dus echt niet boven. Het wordt de Drôme of de Ardeche, hoewel José ooit na een gortdroge en snikhete vakantie heeft gezworen daar nooit meer heen te gaan. Wat mij dan weer als een aantrekkelijke vakantie in de oren klinkt, gortdroog en snikheet.
Goed, José surft wat over de digitale snelweg op zoek naar campings en zegt ineens: "116 kilometer fietsen, dat kun je toch wel?"
Ik denk aan de tweeëneenhalve rustweek die ik achter de rug heb, aan mijn basisconditie, een kind in de fietskar, maar besluit dat dit nog wel moet gaan. "Geen probleem, schat," antwoord ik dan ook blijmoedig.
"Nee, prima," zegt José, haar blik strak op het beeldscherm gericht. Ze tikt wat, pakt haar credit card en vraagt na vijf minuten: "Zeg, heb jij je licentie bij je? Ik heb je zojuist ingeschreven voor een cyclosportieve."
...
Een cyclosportieve, lieve lezers, dat is een toertocht. Tot zover niks aan de hand. Maar met een wedstrijdelement.
Dus mijn eerste reactie was: "Wat een topvrouw! Daar ben ik maar mooi mee getrouwd." Maar mijn tweede reactie kwam al snel. Is dit Josés manier om voor de terugweg ruimte in onze overvolle auto te creëren? Want ik denk aan de tweeëneenhalve rustweek die ik achter de rug heb, aan mijn basale conditie, de tochten met een kind in de fietskar die mij de komende dagen zullen slopen en denk: "Ze wil me dood hebben. Daar ben ik maar mooi mee getrouwd."

Het recht van de sterkste

Tijmen (32), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

José (Ochtendhumeur): @suzan De andere merken h…
suzan (Ochtendhumeur): Ik heb geen probleem met …
suzan (Lezen): Wauw, wat leuk! En Sanne…
José (Ochtendhumeur): @suzan: Heb je een proble…
José (Lezen): @sanneke: Voor mij een be…
Tijmen (Lezen): Ik wil even Josés moederl…
Door (Herfst): Mooi geschreven! Dat word…
Door (November, daar ga…): RESPECT! Kom je de koffie…
Door (Lezen): Waaat?! Heb je haar al op…
sanneke nogmaals (Lezen): En wat ben ik blij voor o…

Zoek!