Wanted dead or alive
Wanted dead or alive

« Over rood en groen en… | Home | De ontknoping »

Mijn bijdrage aan het geheel

01-02-08 - 21:06 Geschreven door: Cyriel Mijn vriendin is een organisatorisch wonder. Altijd alles keurig aan de kant, de spulletjes netjes op hun plaats, de administratie bijgewerkt. Als je iets nodig hebt, hoef je niet eens te vragen waar het ligt, want je weet het. En als je het niet weet, kun je het altijd logisch beredeneren. Ideaal.
Ik ben dat dus niet. Nu weet ik altijd wel waar mijn spullen liggen: op een van de drie stapels met mijn naam erop. Maar dan ben ik het toch een beetje kwijt. Want om die stapels te doorzoeken, daar heb je toch een dagtaak aan.
Eigenlijk is het hartstikke oneerlijk. Ik profiteer van haar. Neem bijvoorbeeld het huis dat we gekocht hebben. Zodra we besloten hadden dat we een bod gingen uitbrengen, maakte zij een keurig mapje vrij. Ik zou een nieuwe stapel beginnen. En in dat mapje werden alle spullen gestopt die we tijdens het hele koopproces verzamelden en die we nodig hadden. Keurig gerubriceerd en gelabeld. Zo wisten we altijd waar we iets konden vinden, ook als de ander er niet was.
Ik ben haar hier hartstikke dankbaar voor, laat ik daar duidelijk in zijn. Maar gaandeweg het koopproces kroop er een schuldgevoel bij me naar binnen. Want J. weet precies wanneer wat gedaan moet worden, waar we het kunnen vinden, et cetera. Natuurlijk, ik help ook wel, bel als er gebeld moet worden, denk mee en zoek wel eens wat uit, maar toch. Ze bezwoer dat het echt geen punt was, maar ik vroeg me af wat mijn toegevoegde waarde in dit geheel is.
Tot vanochtend. Nu weet ik waarom ik ook belangrijk ben bij het kopen van een huis. Want we gingen de hypotheek tekenen en daar zitten toch een hoop formulieren bij waarop het een en ander ingevuld moet worden! En onze tussenpersoon en J. riepen meteen in koor: "Cyriel, pak die pen en ga schrijven! Want jij hebt zo'n mooi handschrift."

En je kunt zeggen wat je wilt, maar het staat er mooi op. Zo!
vier schoten

Ist waar Cyrielke? Hebt gij zulk een schoon handschirft? Moet ik toch ook eens een viltje van jouw hand zien te bemachtigen…
Virginie (URL) - 01-02-08 - 23:32

Virginie, er is geen woord van gelogen! Ik heb altijd mooier geschreven dan mijn vriendinnetjes. En dat is een mooi wapen bij de liefdesbrief, kan ik U vertellen!
Cyriel (URL) - 02-02-08 - 10:05

Ik heb nog een mentorschriftje vol met schrijverijen van onder andere jou. Ik zal eens gaan checken of het echt zo mooi is. (Ja, ik heb echt alles bewaard, en ik kan je zeggen: er is niet doorheen te komen. Wat een zever schreven we in die jaren:)
Octavie (URL) - 03-02-08 - 13:56

Oh, fantastisch! Ik heb ook nog vrij veel. Bijna een reden om eens een avondje ‘in de tijd terug te gaan’...
Cyriel (URL) - 03-02-08 - 16:08


  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile



Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

Pharmd24 (Driedagenlief): Hello! sildenafil generic…
Pharmf23 (Driedagenlief): Hello!sildenafil generic …
Smitha291 (Driedagenlief): Hello! Do you use Twitter…
Stijn Laureys (Alles voor de wet…): Beste Tijmen; via googl…
Sanneke (Festival Geheime …): Ere wie ere toekomt. Gefe…
Door (Festival Geheime …): Wow Tijmen! Wat goed zeg.…
Iris Boter (Festival Geheime …): Wow, wat een geweldige ge…
Sanneke (De taal der liefd…): Schattig. En je was dus l…
Sanneke (Slapen): Tja, gewoon vaker bij Nee…
Tijmen (Alles voor de wet…): Ach, Amiek, dan komen we …

Zoek!