Wanted dead or alive
Wanted dead or alive

« Wiegje | Home | Eén verliezer te veel… »

Over tot de orde van de dag II

07-05-11 - 19:17 Geschreven door: Tijmen Zeven dagen hebben we ons laten verwennen. Een ontbijtje op bed, krantje erbij en dat dagelijks. Stopte ik een broek in de was, lag die 's avonds in mijn kast. En rolde José met haar ogen, dan werd het bezoek subtiel naar buiten gebonjourd zodat zij kon gaan rusten - na een fruithapje natuurlijk. Feitelijk zaten wij in het beste hotel van de wereld, namelijk ons eigen huis, maar dan met de service van I.
Dus toen ik gisterochtend uit mezelf om acht uur één oog opende, vijf minuten later gevolgd door de andere en ik niks anders ontwaarde dan een slapende echtgenote naast me en de slaapkamer gevuld door het rommelen van mijn maag, toen wist ik dat de kraamhulp haar laatste dag had gedraaid. Ja, natuurlijk had zij dat verteld en afscheid genomen, maar dat gevoel mensen, dat gevoel dat die luxe ooit op zou houden drong pas vrijdagochtend tot me door.
Niet meer de deur uitgestuurd worden om te gaan fietsen, maar nu om zelf luiers te kopen. Bij terugkomst geen gesmeerde lunch met een glas cola (ze had me héél snel door), maar half ontdooide boterhammen die ik ook maar voor José beleg. Geen stapels heerlijk geurende opgevouwen was, maar wasmanden vol ondergescheten rompertjes. Kortom, ik moet nu zelf de handen uit de mouwen steken. Het is wat mensen.

Ik werkte me door een stapel natte was heen en hing de kledingstukken één voor één op. Hoewel in de zon werd ik er toch licht chagerijnig van. Er leek geen einde aan te komen.
Tot ik weer een greep in de wasmand deed en er onderin alleen twee rode sokken lagen. Of sokjes, maat iniminimens. Ik pakte twee knijpers en zocht nog een plekje. Ze staken qua formaat zo tegen de mijne af dat ik een traantje weg moest pinken. Zulke kleine sokjes, voor zo'n klein mensje. Ons kleine mensje.

En ineens vond ik het niet zo erg meer om zelf wat in het huishouden te doen. Met al die kleertjes van Koosje Jans. Die hang ik met liefde op.
Als we voor de rest van de was maar toch gewoon iemand anders kunnen vinden.
vier schoten

Wat een lekker zoet stukje, zelfs ik pink een traantje weg! Ik herinner me die kleine sokjes en zucht nu bij de maat 44 van mijn oudste zoon:)
Door (Email) (URL) - 07-05-11 - 20:43

Alleen een :) invoeren mag niet van de Reactie Beheerder, maar dat is toch eigenlijk alles dat ik kan doen. Glimlachen. :)
Wien - 08-05-11 - 18:46

Ja, dat denk ik ook wel eens. Bij mij zijn die piepkleine sokjes van de oudste inmiddels bijna net zulke grote sokken geworden als ik zelf draag en dat zijn dan alleen nog maar de sokken…
sanneke - 08-05-11 - 19:44

ja die kleine kleertjes en sokken het is mooi he! Hier alweer maatje 26 en dat na 2,5 jaar. Dus geniet maar van die iniminiesokjes ze zijn al snel een paar maatjes groter.
Nicolet (Email) - 10-05-11 - 12:21


  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile



Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Het recht van de sterkste

Tijmen (33), José (30) en Koosje Jans (1) bezien de wereld met hun eigen blik. En daar schrijven ze dan over. Nu ja, Koosje Jans natuurlijk niet, maar Tijmen en José wel. Hoe, dat is zelfs voor hen regelmatig een verrassing.

Logtantes

Zij zijn reeds gelauwerd en geprezen. In de literaire wereld houdt men al sinds de negentiende eeuw rekening met deze vooruitstrevende dames en nu zijn ze weer helemaal terug. Rosalie en Virginie, wij zijn vereerd dat wij in jullie zog mee mogen doen!

Nuit Blanche

Net geschoten

Pharmd24 (Driedagenlief): Hello! sildenafil generic…
Pharmf23 (Driedagenlief): Hello!sildenafil generic …
Smitha291 (Driedagenlief): Hello! Do you use Twitter…
Stijn Laureys (Alles voor de wet…): Beste Tijmen; via googl…
Sanneke (Festival Geheime …): Ere wie ere toekomt. Gefe…
Door (Festival Geheime …): Wow Tijmen! Wat goed zeg.…
Iris Boter (Festival Geheime …): Wow, wat een geweldige ge…
Sanneke (De taal der liefd…): Schattig. En je was dus l…
Sanneke (Slapen): Tja, gewoon vaker bij Nee…
Tijmen (Alles voor de wet…): Ach, Amiek, dan komen we …

Zoek!