Hoe alles anders liep, maar toch steeds goedkwam
07-04-08 - 08:01 Om vijf uur zou J. klaar zijn op haar werk, 25 kilometer van ons huis. We zouden naar Lelystad gaan en er moesten drie fietsen mee. Op een daarvan zou ik naar haar werk rijden, zodat we op tijd konden vertrekken.Maar ze moest 'even' drie kwartier langer werken. Daar zat ik dan in mijn fietskleding in de hal van een ziekenhuis. Gelukkig had ik mijn laptop bij me en kon ik op tijd een belangrijk stuk mailen.
We zouden bij J.'s vader eten. Op donderdag had ik een tijdrit, op zaterdag een wedstrijd en op zondag weer een tijdrit. Een goede, stevige maaltijd was welkom. Echter, we vertrokken dus wat later.
Maar het werd een frietje onderweg. Ik hield het niet meer van de honger. Gelukkig was het wel Ras-patat.
Zaterdagochtend, ik zat in de auto om naar Deventer te rijden. Daar had ik een wedstrijd van 150 kilometer en ik had er zin in. Dit jaar heb ik weinig wedstrijdkilometers gemaakt en dat vind ik jammer. Omgekleed en wel zong ik met de autoradio mee, helemaal in mijn sas.
Maar ik na 20 minuten rijden bedacht ik me dat mijn wielrenschoenen nog in Lelystad stonden. Ik kon dus omkeren en de wedstrijd vergeten. Gelukkig begon het meteen daarna te regenen.
Van de nood een deugd makend besloot ik met J. te gaan shoppen bij Loods 5. We hebben nog een eettafel en tien eetstoelen nodig. En ja, hoor. We zagen de stoelen die we bij de eettafel in de keuken willen. Subtiel en wit, dat moesten we hebben.
Maar de stoel, die was er maar drie keer. We hebben dus alleen inspiratie gehaald. Nou ja, niet alles kwam helemaal goed.
J.'s vader ging zaterdag naar Canada. We hadden hem afgezet op Schiphol en verheugden ons op een avondje met zijn tweeën. Lekker samen koken en eten en misschien nog wat wandelen of even ergens drinken. Gewoon, wat tijd voor onszelf.
Maar de vlucht van J.'s vader was geannuleerd. Zomaar, zonder reden. En dus hebben we hem opgehaald. En dat was eigenlijk hartstikke gezellig.
Zondagochtend, helemaal klaar voor de tijdrit. Dit keer had ik alles mee, want na de zeperd van zaterdag... Ik kreeg rugnummer 13, op eigen verzoek. De tegenstanders zagen er redelijk sterk uit en ik, ik voelde me goed. Er stond een stevige wind en al snel haalde ik degene die een minuut voor mij gestart was in. Ik kon blijven trappen en mijn snelheid vasthouden. Er waren niet zo veel deelnemers, dus een goede klassering zou heel goed moeten kunnen. Wat zou ik geworden zijn? Derde? Tweede?
Maar ik werd eerste.
- Edit: sanneke, je moet nu genoeg hints hebben, haha -
negen schoten